No cure no pay advocaat
Wat is no cure no pay?
No cure no pay is een beloningssysteem in de rechtshulpverlening, waarbij je met je rechtshulpverlener afspreekt dat je deze bij verlies van de zaak niets hoeft te betalen. Daar staat tegenover dat je de hulpverlener bij het winnen van de zaak meestal een hoge beloning verschuldigd bent. Feitelijk wordt er bij no cure no pay een resultaatsverplichting overeengekomen (in tegenstelling tot een inspanningsverplichting).In Nederland is het, op enkele uitzonderingen na, advocaten verboden op basis van no cure no pay te werken; voor andere juridische dienstverleners ('niet-advocaten') geldt deze restrictie niet.
Van 2014 t/m 2018 mochten advocaten bij wijze van proef in letselschade- en overlijdensschadezaken een beloningsafspraak maken die aan het resultaat gerelateerd was. Deze proef is sindsdien enkele malen verlengd en sinds 1 januari 2026 mogen letsel- en overlijdensschadeadvocaten structureel werken op basis van no cure no pay.
Voorwaarden no cure no pay
Toepassing van no cure no pay is aan strikte voorwaarden verbonden. Zo blijft het aantal bestede uren (mede) bepalend voor de vergoeding die de advocaat ontvangt. Daarnaast mag een advocaat maximaal 25 tot 35 procent van het eindresultaat in rekening brengen.Er is ook kritiek op de regeling. Zo vrezen sommige advocaten dat de onafhankelijkheid van de advocaat onder druk komt te staan doordat zijn financieel belang afhankelijk wordt van het behaalde resultaat. Misstanden zouden op de loer liggen. Ook worden vraagtekens gezet bij de beperkte reikwijdte van de regeling, die immers uitsluitend voor letselschade- en overlijdensschadezaken geldt.
Voordelen en nadelen van no cure no pay
In de Verenigde Staten en Groot-Brittannië werken advocaten vaak op basis van no cure no pay, hier vaak no win no fee genoemd. Deze constructie komt vooral voor bij letselschadezaken. Voor cliënten is het risico beperkt: als ze de zaak verliezen, hebben ze in elk geval geen kosten gemaakt. Dit kan een oplossing zijn voor cliënten die niet in aanmerking komen voor gesubsidieerde rechtsbijstand, maar voor wie het aanspannen van een rechtszaak financieel niet haalbaar is.Tegenstanders wijzen erop dat advocaten door dit systeem minder geïnteresseerd zijn in kleinere zaken of zaken met geringe kans op winst. Doordat zij zich met name richten op zaken met een hoge winkans en een groot financieel belang zouden de advocaatkosten voortdurend toenemen. Dit kan ertoe leiden dat er steeds meer schadeverzekeringen worden afgesloten - en dat de verzekeringspremies blijven stijgen.
Een ander argument dat kan worden ingebracht ten nadele van no cure no pay is het volgende: in Nederland heb je bij letselschade waarbij een ander aansprakelijk is sowieso recht op gratis rechtsbijstand. Dit recht, dat is opgenomen in artikel 6:96 van het Burgerlijk Wetboek, omvat ook de kosten die worden gemaakt voor het claimen van letselschade - deze moeten worden vergoed door de aansprakelijke partij. En als je al recht hebt op gratis juridische hulp, waarom zou je er dan voor kiezen een deel van de te ontvangen vergoeding af te staan aan de advocaat die op basis van no cure no pay voor jou aan de slag gaat?